शेत’सार’

पुढे चालते पाभार

धार पडते चाड्यात

धनी चाले भरभर

तोच हुशार कामात

मुग सोडी मालकीन

मागे सुधारते चुक

जपे प्रत्येक काकरी

भागे समस्तांची भुक

पहाटेच हाकी औत

त्याच्या हाती असे यश 

दुपारीच्या प्रहरात

घेई मोकळा तो श्वास

पक्षी घालीती घिरट्या

दाणं धरता कणीस

शेत राखता शाबूत 

बैल हसे दावणीस

जोपासले दिनराती

पिक माझे ते लेकरू

जरा नजर हटता

ऊसा तोडी वाटसरू

शेतकरी राजा माझा

रोज काढीसे ऊतारा

कधी कर्जाचा रे बोजा

सात बारा करी कोरा

जल बरसे श्रावण

देव झालासे पावण

गळ्या बैलांच्या कासरा

करी दुष्काळी आसरा

~ दत्ता चत्तर